This page is hosted for free by cba.pl, if you are owner of this page, you can remove this message and gain access to many additional features by upgrading your hosting to PRO or VIP for just 5.83 PLN.
Do you want to support owner of this site? Click here and donate to his account some amount, he will be able to use it to pay for any of our services, including removing this ad.
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl
Legendy Boksu

Przydomek: El Flaco Explosivo(Eksplodujący chudzielec)

Warunki fizyczne: wzrost- 178 cm, zasięg ramion- 183 cm, waga 55-65 kg.

Bilans: 90 walk, wygranych 82(65 KO), porażek 8(4 KO), remisów 0
Obrazek nie może się wyświetlić

Alexis Arguello urodził się 19 kwietnia 1952 roku w stolicy Nikaragui, Mangui.

Jego pierwszą walkę w 1 sierpnia 1968 roku przegrał już w pierwszej rundzie.
Przegrał z Cachorro Amay'ą. Arguello wygrał następne trzy walki, lecz znów przegrał.
Gołym okiem widać było, że Nikaraguńczyk nie ma za sobą kariery amatorskiej.
Był młody, ale bardzo ambitny i to przyniosło skutki. Wygrał kolejne 20 starć.
Jednak jego dobrą passe przerwał Jorge Reyes. Arguello nie rezygnował i w maju 1975 roku
zmierzył się z Kid'em Pascualito, którego znokautował już w trzeciej rundzie.
W nastepnych pojedynkach imponował siłą. Rywalą Octavio Gomez'owi,
Jose Legr'emu i Raul'owi Marinez'owi Mor'ze dał powalczyć najwyżej dwie rundy.
Po tych imponujących nokautach nadano mu przydomek El Flaco Explosivo, czyli Eksplodujący chudzielec.

Pierwsza walka Arguello o pas odbyła się 16 lutego 1974 roku, a jego
rywalem był mistrz świata Ernesto Marcel. Arguello był jednak za słaby i
przegrał jednogłośną decyzją sędziów.

Po przewalczeniu kolejnych 4 walk, Arguello znów stanął do walki o pas. Tym razem przeciwnikiem był
niekwestionowany mistrz wagi koguciej i posiadacz pasa WBA w wadze piórkowej, Ruben Olivares.
W Kaliforni 23 listopada Nikaraguńczyk pokazał siłę swojego ciosu.
Olivares osiągnął minimalną przewage, ale bokser z Nikaragui nie zamierzał
przegrać tego pojedynku. W 13 rundzie obaj zaatkowali lewym sieropwym,
oba ciosy doszły, ale to cios Arguello był mocniejszy i posłał Olibares'a na deski,
z których Olivares nie zdołał się podnieść by kontynuować pojedynek.

Po zdobyciu tytułu Alexis nie spoczął na laurach. W 1975 roku stoczył 6 walk
z czego trzy razy bronił tytuł mistrza świata. W następnym roku stoczył 3 walki,
lecz 2 były no title.

Arguello był wojownikiem i miał serce do walki
dlatego przeszedł do wyższej kategorii, junior lekkiej. Stoczył kilka walk i zaatakował
pas WBA, którego posiadaczem był Alfredo Escalera. Była to jedna z najbardziej
krwawych walk wszechczasów. Nazywana Krwawą bitwą w Bayamon. Escelera leżał
na deskach w drugiej rundzie. Doznał rozcięcia nosa, ust i łuku brwiowego.
Jednak Escalera nie odpuszczał. Potężne ciosy spadały na szczęke obu pięściarzy,
ale narożnik Escaler'y nie mógł patrzeć na tak krwawą bitwe i podał go w 13 rundzie.
To była druga kategoria, w której Alexis Arguello zdobył tytuł mistrza świata.

W następnych latach wygrał pojedynki z Rey;em Tam'em, Diego Alcal'em i Arturo Leon'em.
Stoczył walkę w kategorii lekkiej z Vilomarem Fernandezem, ale przegrał.
Następnie zaliczył trzy nokauty w obronie tytułu, w rewanżowej
walce z Alfredo Escaler'em, Rafael'em Limon'em oraz Bobby'm Chacon'em.
Wygrał następnych 5 walk i postanowaił podbić wage lekką.

Na drodze
do zdobycia pasa WBA stał mu mistrz świata Jimy Watt. 20 czerwca 1981 roku
stoczył walke w Anglii i po 15 rundach wygrał jednogłośnie na punkty.
Był mistrzem już w trzeciej kategorii wagowej. Bronił pasa w walce z Ray'em Mancini'm.
Walka ta była jedną z najlepszych w latach 80-tych. Arguello po bardzo
zaciętej obronie Mancini'ego znokautował go w 14 rundzie.
Nikaraguńczykowi udało się trzy razy znokautować przeciwników w obronie tytułu.
Pragnął zostać pierwszym pięsciarzem, który zdobył tytuł mistrza
świata w czterech różnych kategoriach.

Jednak na jego drodze
stanął Aaron Pryor, który posiadał
równie silne lub nawet silniejsze uderzenie od boksera z Nikaragui.
W tym czasie Pryor miał już na koncie 29 nokautów. Walka od początku była
toczona w bardzo szybkim tempie, ale ciosy Arguello nie robiły aż tak dużego
wrażenia jak np. jego lewy sierpowy na Olivares'ie. Pryor zadawał bardzo dużo ciosów.
Jeden z nich rozciął lewy łuk brwiowy Arguello. Arguello z czasem jednak zaczął
częściej trafiać Pryor'a, a walka była bardzo wyrównana. Między 13 a 14 rundą
doszło do bardzo kontrowersyjnej sytuacji. Trener Pryor'a podał swojemu
zawodnikowi butelke z mieszanką. W narożniku trener może trzymać tylko wode.
Trudno sobie wyobrazić żeby Panama Lewis, który został potem
zawieszony za utwardzanie rękawic swoich zawodników mieszał wode z wodą.
Po przerwie Pryor ruszył na Arguello i po kilku sierpach posłał,
ledwo żywego Arguello na deski. Nikaraguńczyk nie załamał się jednak
tą przegraną i po dwóch zwycięstwach zmierzył się znów z Aaron'em Pryor'em.

Już w pierwszej rundzie Amerykanin posłał Arguello na deski,
jednak Nikaraguńczyk podniósł się i nawiązał walkę z Pryor'em.
El Flaco nie dał jednak rady potężnej sile Aaron'a Pryor'a i w 10 rundzie
został znokautowany po kilku sierpowych Amerykanina. Pomimo tego,
że Pryor nokautował Arguello dwa razy, zostali dobrymi kolegami.

Arguello na dwa lata opuścił ring by w 1985 roku
znokautować w 5 rundzie Pata Jeffersona i w 1986 z Billy'm Costello.

Ponownie wycofał się z boksu, lecz po 8 latach wrócił i w wieku 42 lat
wygrał niejdnogłśnie na punkty z Jorge Palomaresem. W jego ostatnim pojedynku
zmierzył się ze Scott'em Walker'em, niestety był to pojedynek przegrany.